BATA, BATA TURUAN MO NGA KAMI

FOR THE FLAG

Nasa 25 milyon na ang mga musmos sa buong mundo na ayon sa United Nations ay displaced ng sari-saring mga giyera sa iba’t ibang parte ng daigdig.

Samantala, sa Pilipinas, nasa 30,000 hanggang 50,000 na mga musmos ang direktang naaapektuhan taun-taon ng mga bakbakan sa pagitan ng ating mga sundalo at mga grupong katulad ng MILF, MNLF, NPA, Abu Sayyaf at iba pang mga teroristang grupo.

Sa mga kalye sa Metro Manila, karaniwan nang nakasasaksi tayo ng mga batang hamog na ang mga lansangan na ang nagsisilbing tahanan nila at ang mga kap­wa nila batang hamog ang nagsisilbing pamilya. Hindi pa kabilang sa mga iyan ang mga namamalimos na mga bata sa mga intersection, mga nagtitinda ng sampaguita at mga umaakyat ng mga dyipni upang makapanghingi ng barya sa mga pasahero.

Ordinaryo na ring makakita ng isang buong pamilya na magkakasamang nangangalakal at ang kanilang munting kariton ang nagsisilbing tahanan na rin nila.

Ayon sa pag-aaral at obserbasyon ng Dutch anthropologist na si Neil Mulders, ang mga Filipino ay may malalim na ibahang pagtrato sa kung ano ang pampribado at ano ang pampubliko. Para sa Filipino, ang pampribado ay para sa mga kamag-anak at kaibigan lamang kung saan may malaking ginagampanang papel ang utang na loob.

Ang pampubliko naman, ayon kay Mulders, ay ang kagubatan kung saan pupuwede halos lahat ng pamamaraan upang madala ang mga kalakal mula pampubliko papuntang pampribado. Kaya naman, ayon sa kanya, walang tiwala ang Filipino sa kapwa Filipino pagdating sa mga lugar at sitwasyon na pampubliko. Kaya naman, ayon na rin sa anthropologist, walang totoong diwa ng bayanihan sa Pilipinas na karaniwang iniyayabang nating mga Filipino.

Sa bandang huli, ang kultura ng pagkakanya-kanya ang latigo na lumalatay sa kaluluwa ng mga kabataang Filipino.

Bata, bata, turuan mo nga kaming mga nakatatanda. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

BACOOR RECLAMATION PROJECT PARA SA PROGRESO

FOR THE FLAG

Nakapagtataka naman kung bakit ang ingay ng ­ilang grupo laban sa reclamation project sa Bacoor City samantalang para sa progreso ito ng Cavite.

Una nang umangal si Sen. Cynthia Villar dito na makaaapekto raw sa kanyang Las Piñas-Parañaque Critical Habitat and Ecotourism Area Project samantalang wala namang pag-aaral na isinagawa upang ito ang maging konklusyon ng senadora.

Maganda sana ang proyektong iyan na gustong pangunahan ng Frabelle at Aboitiz, na tiyak na makikinabang ang mga Caviteño at mga karatig-lugar, ngunit winawasak ng ilang grupo.

Ngayon, ang DENR naman ay na-hostage dahil sa kanilang budget kaya ayun, lumambot sa ibig ng ilan.

Sa totoo lamang, walang basehan ang sinasabi ng senadora na babahain ang Las Piñas hanggang walong metro kung mapapayagan ang 944-hectare na reklamas­yon at ‘yun nga, maaapektuhan nga raw ang kanyang pet project.

Ang tanging basehan ni Sen. Villar ay ang sinabi ni dating DPWH Sec. Rogelio Singson na magbabaha nga sa Las Piñas kapag natuloy ang reklamasyon ngunit wala namang naiprisintang pag-aaral kung totoo ngang ganoon ang magiging resulta at kung tunay nga ba ang sinasabi ni Singson.

Naidadahilan pa ngayon ang mga mahihirap upang salungatin ang napakagandang proyektong ito, e matanong ko nga, sino nga ba ang mahirap?

Ano say mo, Mayor Lani Mercado? Ganun-ganun na lamang ba ‘yun? Paano naman ang mga Caviteño?

Moro-moro na naman ito, bayang magiliw! (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

DRUG WAR

FOR THE FLAG

Ang sinasabi ng mga kritiko na lalong bumabaha ang shabu sa bansa ay maling pagtingin. Nahuhuli lamang po ngayon at nababalita ang laki ng volume ng mga nakukumpiskang shabu, hindi katulad noon sa mga nakaraang administrasyon na walang nahuhuli kaya wala ring nababalita.

Ito ay dahil na rin sa seryosong pagpapatupad ng administrasyon sa drug war nito na unti-unting lumalagas sa mga masamang elemento sa bansa, kasama na ang mga criminal, pusher at mga drug lord.

Katunayan, sumikat ang Pangulong Rodrigo Roa Duterte sa buong mundo dahil sa kanyang mahigpit na pagpapatupad ng digmaan kontra droga.

Kaya naman maaalalang na-intercept ng mga awtoridad ang may P6.4 bilyong halaga ng shabu shipment noon na kinasangkutan ng mga ismagler sa isang ahensya ng pamahalaan. Ito ay dahil na rin sa tip na mula sa mga awtoridad ng Tsina. Dahil sa kredibilidad ng administrasyon sa pagpuksa nito ng droga sa bansa ay hindi nangingimi ang mga taga-ibang bansa na maki­pagtulungan sa Pilipinas.

Ilang shabu laboratory na rin na nagpu-produce ng multi-bilyong pisong shabu at ecstasy ay na-raid at na-dismantle na ng pamahalaan.

May mga heneral, alkalde, iba pang lokal na mga opisyal kasama na ang barangay chairmen na sangkot sa droga ang tinututukan ng administrasyon, kaya naman ang pagsasabing ang shabu epidemic sa bansa na isang health problem lamang ay isang malaking kamalian.

Ibig sabihin, bukod sa health problem ang shabu epidemic, ay isa rin siyang systemic na suliranin na ang layunin ay gawing narco-country ang Pilipinas.

Lahat na ay ginagawa ng international drug syndicate upang maipasok ang shabu at iba pang droga sa bansa katulad ng pagpapalutang sa karagatan na hinihinalang kagagawan ng nasabing international drug ring na nag-ooperate sa may border ng Thailand, Laos at Myanmar.

Positibo tayo na sa pagtutulungan ng lahat ng Filipino at pagsasanib-pwersa ng iba’t ibang bansa laban sa droga, at sa natamong kredibilidad ng Pilipinas sa digmaan nito kontra droga, hindi malayong maubos ang mga nagsisilbing source ng shabu sa bansa. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

DAMING LAMOK, DENGVAXIA?

FOR THE FLAG

Nag-uuulan. Kasama niyan ang pagdami ng lamok sa kapaligiran. May mga kaso na naman ng dengue.

Ngayon maaalala rin ng taumbayan kung ano na nga ba ang nangyari sa mga kasong naisampa, isasampa, mga pag-aaral para paghahanda ng mga karagdagang kaso at mga eksaminasyon ukol sa mga biktima ng Dengvaxia.

Huwag sanang kalimutan ang pananagutan ni Noynoy kasama ang mga miyembro ng kanyang Dengate Gang ukol sa malinaw na multi-bilyong pisong scam na ito.

Tunay naman kasing matining at malinaw ang pananagutan sa pagkakaineksyon sa may 837,000 mga batang Filipino ng peligrosong Dengvaxia experimental vaccine.

Plunder at genocide talaga ang nararapat na kasong kinakaharap ng mga sangkot dito.

Ayon sa imbestigasyon sa Senado: 1) alam na ng mga nagsabwatan na may ebidensya na delikado ang Dengvaxia sa mga seronegative o mga taong hindi pa nagkaka-dengue bago pa man pinilit na isyuhan ito ng Certificate of Product Registration; 2) ang Phase 3 trial ng Dengvaxia ay hindi pa tapos kung kaya’t malinaw na isinugal ang buhay ng ating mga kabataan; 3) mahiwagang hindi lumabas sa local analyses ang mga ebidensya na nakasasama ito sa mga seronegative at 4) ang World Health Organization ay hindi dapat inirekomenda ang Dengvaxia maging sa mga lugar na may high prevalence ng dengue.

Inamin rin ng kompanyang Sanofi, manufacturer ng Dengvaxia, bagama’t huli na, na nakasasama nga ang Dengvaxia para sa mga seronegative o mga taong hindi pa nagkakaroon ng dengue. Kaya sa pag-aming ito, ang lahat ng nagkakasakit at namatay na mga seronegative ay pinaniniwalaang kagagawan ng Dengvaxia.

Sa mismong salita na lamang ng manufacturer ay swak na sana sa korte ang mga ito at ang kanilang mga kinasabwat sa pamahalaan upang mapadali ang pagtuturok nito sa mga batang Pilipino.

Sinabi na rin ng ekspertong si Dr. Scott Halstead na napagsabihan na ang manufacturer ng Dengvaxia na maaaring magdala ng health disaster ang kanilang experimental vaccine sa bansa ngunit itinuloy pa rin at nakamamangha ang dami ng mga madaliang pinagtuturukan. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

DENGVAXIA, ANO NA?

FOR THE FLAG

Itong panahon na nag-uuulan, hindi maiwasang kabahan ang mga magulang sa pinsalang maaaring dala ng lamok lalung-lalo na ang mga naturukan ng Dengvaxia vaccine.

Ano na nga pala ang update ukol dito? Higit na sa 600 na mga batang naturukan ng Dengvaxia ang nangamatay na hinihinalang dahil sa experimental vaccine. Halos pare-pareho ang ipinakitang mga sintomas ng mga biktima bago namatay.

Walang pinag-iba ‘yan sa kamakailan ay mga nangamatay dahil sa may lasong milk shake sa Lungsod ng Maynila. Pare-parehong sintomas ang ipinakita ng mga biktima bago nangamatay. Ganyan din sa biktima ng Dengvaxia.

Mismong nanggaling na rin sa Sanofi Pasteurs, ang kompanyang nagma-manufacture ng Dengvaxia na maaaring magkaroon ng extreme dengue at extreme diseases ang mga seronegative na naturukan ng experimental vaccine, mismong mga nakitang sintomas sa mga ito.

Malinaw na ‘yan, may pag-amin. Dagdag pa riyan ang mga pahayag ng mga eksperto sa dengue vaccine sa ibayong dagat.

Malinaw na unang hakbang ito para sa katarungan, ang paghahabla ng Department of Justice kay dating Department of Health Sec. Janette Garin at 19 pang health at pharmaceutical officials at inaasahang magdudugtong kina Noynoy Aquino at Butch Abad na alam na naman ng lahat na may kritikal na partisipasyon sa madaliang pagkakabili at pag-iineksyon ng Dengvaxia sa higit sa 800,000 na mga mag-aaral at kabataan.

Nagdesisyon na rin ang Food and Drug Administration (FDA) na i-revoke na ang certificate of product registration na nauna nang inisyu sa nasabing kompanya ng FDA. Hindi pwedeng mag-import, magbenta at mag-distri­bute ng Dengvaxia.

Ano na ang nangyari sa mga kasong inaasahan ng taumbayan na magbibigay hustisya sa mga biktima at kani-kanilang pamilya? (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

ANYARE SA TAX CREDIT SCAM?

FOR THE FLAG

SA aking pagkakaalala, may natisod si Department of Finance (DOF) Sec. Sonny Dominguez na tax credit scam. Ano na ang status ng imbestigasyon? Bilyun-bilyong pisong pera ng taumbayan ang involved dito. What na, secretary?

Noong 1999 hanggang 2001, ako’y nagsilbi bilang press consultant sa Philippine Board of Investments (BOI), isang ahensiya ng pamahalaan na naatasang mag-promote ng investment climate sa bansa at humimok ng investors mula sa iba’t ibang nasyon.

‘Yan ding mga panahong ‘yan na nabanggit ko nang ang isa sa suliranin ng BOI ay ang pagkakadawit nito sa multi-bilyong pisong tax credit scam, na maya’t maya ay naipupukol sa imahe ng ahensiya, bagaman sa DOF ito pinal na naire-release ay mayroong One Stop Shop sa BOI kung saan ang inquiries at initial na pagpuproseso sa claims ay inihahatag.

Ilang mga opisyal ng DOF at mga pribadong kompanya noon ang nakasuhan ukol sa may higit P9 bilyon na anomalya na inipon sa mga bulsa ng mga nagsabwatan mula 1992 hanggang 1998. Ngunit namahika ang mga kaso, puro na-dismiss ng Korte Suprema ang plunder charges na ikinaso sa DOF officials at ang katangi-tanging na-convict ng Sandiganbayan ay ang isang corporate secretary ng isang pribadong kompanya sa kasong graft na ang involved na halaga ay higit P1 milyon lamang.

Maliwanag, ang maliit na isda ipinrito, ang malalaking isda at mga buwaya ay pawang pinakawalan.

Heto na naman. Nadiskubre at ibinunyag ni DOF Secretary Dominguez na may P11 bilyon tax credit scam na naman sa departamento.

Ang tax credit scam ay direktang pagnanakaw sa kaban ng taumbayan at direktang panloloko sa mamamayan.

Pinapayagan ng tax credit certificate na nagsisilbing salapi rin na ipambayad o ipang-awas ang mga nasabing certificate sa kani-kanilang mga dapat bayaran na buwis sa gobyerno. Ngunit dahil sa sabwatan ng mga opisyal ng DOF at mga pribadong kompanya ay nakakapag-isyu ng tax credit certificates sa bogus na claims kapalit ang under-the-table at iba pang konsiderasyon na sila-silang mga nagtransaksyon na lamang ang nakaaalam.

Bakit muling nangyayari ito? Kasi nga pinalusot ng ating mga korte, lalung-lalo na ng Korte Suprema ang nasangkot na executives noon ng DOF at maging ang mga may-ari ng mga kompanyang sangkot.

Dapat tutukan ito ni Sec. Dominguez kung hindi ay paulit-ulit na mangyayari ito, at nararapat ding imbestigahan ang mga korteng humawak dito, maaaring nakinabang ang ilang mga husgado dito maging ang ilang mahistrado ng Korte Suprema.

Hindi dapat nananahimik si Sec. Dominguez ukol dito.

Please follow and like us:
Read More

MINDANAO

FOR THE FLAG

Namulat na ang mga mata kong likas na may kaguluhan sa Mindanao.  Talaga namang matatapang ang mga tao riyan, masasalamin natin iyan sa kanilang mga epiko, na noon pa man ay mataas ang pag-value ng mga taga-Mindanao sa katapangan.

Sa epikong Darangen halimbawa, ang bayani nito na si Bantugen ay sikat sa iba’t ibang kaharian dahil sa mga giyerang pinasok nito at pinanalunan. Hindi lamang mga lalaki, kundi may mga bayani rin tayong kababaihan sa Mindanao na kung makipaglaban sa digmaan ay inaabot ng tatlong araw.  Bawat bundok ay iba’t ibang kaharian, ganyan noong bago pa man duma­ting ang mga Kastila.

Sa Mindanao din nanggaling ang tinatawag nating juramentado, na ang ibig sabihin ay isang Moro na nagdasal magdamag at susugod upang pumatay ng hangga’t ilan ang mapapatay sa mga kaaway.

Marami na ang nasusulat na tungkol sa mga taga-Mindanao, maraming kwento na kinapapalooban ng pagdanak ng dugo. Ngunit kung babagtasin ng malaliman, ang mga taong ito ay may pag-ibig din sa kapayapaan. Ang pag-ibig na iyan ang dahilan marahil kung kaya’t paulit-ulit na nakikipagnegosasyon sila sa pamahalaan.

Sa praktikal na pagtingin, kaya maraming taga-Mindanao ang nanggugulo at nahihikayat na manggulo ay sapagkat sa kahirapan na dinaranas ng kani-kanilang komunidad at pamilya.

Kung tototohanin lamang ng pamahalaan ang mga basic services na dapat na natatamasa rin ng mga taga-Mindanao sana ay walang nag-aaklas, walang nambobomba sa mga pampublikong lugar diyan.

Napakaganda ng Min­danao, ngunit sa likod nito ay may nakaambang panganib. Gutom ang mga tao, at ang mga nakakariwasa naman ay parang mga leon na naninibasib ng mga laman gamit ang kanilang pribadong armed group.

Dapat baklasin na ng pamahalaan ang mga private army sa Mindanao, gawan ng hindi lamang maganda, kundi magagarang imprastraktura ang Mindanao at irespeto ang kultura ng ating mga kapatid na nandiyan.

Noong panahon ni Nur Misuari bilang pinuno ng Autonomous Region in Muslim Mindanao, ni isang kutsarang buhangin ay wala umanong naibahagi ang pamahalaan sa mga taga-Tawi-Tawi.

Ibig sabihin, kung ina­akala nating parte ng Pilipinas ang Mindanao, lalo ‘yang mga lalawigan na nakapaloob sa ARMM, dapat lamang namang matamasa rin nila ang mga benepisyong tinatamasa ng mga taga-National Capital Region halimbawa.

Hindi dapat nila maram­daman na sila ay pawang mga outsider na may parehas na karapatan katulad ng ibang mga ordinaryong Filipino.

Kung ang mga infrastructure project ay babaha sa Mindanao, kung mababaklas ang mga private army, kung mapupuksa ang mga terrorist group diyan, kung ang batas sa Mindanao ay magkakaroon ng ngipin, kung ang basic social services ay maide­deliver sa bawat residente ng Mindanao pati na ang libreng panonood ng sine para sa mga senior citizens doon, libreng pagkain para sa mga mag-aaral, housing projects, isang kabang bigas para sa bawat pamilya kahit every other month, kung mapapaigting ang pag-set up ng mga economic zone roon at makalikha ng maraming trabaho at business opportunities, magiging mapayapa na roon, dahil masaya ang bawat indibidwal, masaya na ang bawat pamilya sa Mindanao. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More

PARABULA NG MAESTRO

FOR THE FLAG

Sabihin na lang nating may isang panaginip. May tatlong taong naulinigan kong pinag-uusapan ang aking kasama, hindi maganda ang mga salitang namumutawi sa kani-kanilang mga bibig. Hindi ko naawat ang aking kasama, sinita ng kasamang maestro ang tatlong taong siya mismo ang pinag-uusapan. Aalmahan siya ng tatlo kaya buong agap na akin siyang ipinakilala. Kumalma ang tatlo. Na­kilala siya.

Umalis kami ng maestro, kasama ang isang musa. Sumakay kami ng bus pa­punta sa isang destinasyon. Nakatayo lamang kaming tatlo sa bus. Maya-maya napansin naming hindi na kumikilos ang bus, mabigat na ang trapiko. Nagdesis­yon kaming bumaba ng bus, naglakad na lamang kami ng maestro kasama ang musa. Alam ng maestro ang daan patungo sa pupuntahan. Alam niya kung papaano makakaiwas sa mabigat na trapiko sa pamamagitan ng aming mga paa.

Sabihin na lang natin na ang tatlong tao ay tatlong taong espekulasyon at pagprotekta sa naipundar na kaya nakilala, kaya nang sambitin ang ngalan niya ay kumalma. Ito ay nangyari sa kalye lamang, ang pag-uusap ng tatlong tao, ang pagkompronta, sa kalye lamang na kung tutuusin ay kung saan mismo din nagsimula ang unang pag-usbong ni maestro, sa kalye ng siyudad, sa kalye ng oportunidad. Kumalma ang tatlo na ipinagpalagay na tatlong taon, humupa sa pagkakadepensa, sa tatlong taong marami ang naging usap-usapan sa naipundar na hindi nagustuhan ng maestro kaya kanyang mi­nabuting lapitan ang tatlo at komprontahin.

Bumaba kaming tatlo mula sa bus. Kami ay nagsimulang maglakad ng may galak dahil alam ng maestro ang daan, dahil sa paglalakad din na yaon siya nagsimula, sa paglalakad tutuntunin ang pinagmulan. Masaya ang bawat hakbang, may ngiti sa labi ang maestro, nakatuon ang musa na kasabay naming naglalakad. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

 

Please follow and like us:
Read More

MOTEL

FOR THE FLAG

Minsan sarili mo nang ari-arian ipagkakait pa sa iyo.

Ganyan kasaklap ang nararanasan ng mga may-ari ng ilang lupain sa Metro-Manila na naiiskwatan. Kung sino ang may-ari siya pa ang gagastos ng malaking pera mapaalis lamang ang mga nakikinabang sa property na hindi naman kanila.

Marami tayong natatanggap na ganyang reklamo, ngunit kakaiba naman ang naisumbong sa atin ng isang mambabasa.

Ito naman ay tungkol sa isang matandang nagmamay-ari ng isang gusali sa Siyudad ng Quezon. Ang gusali ay pinauupahan niya ng P500,000 kada buwan sa isang motel. Dahil may edad na nga ang may-ari ng nasabing gusali, minabuti n’yang ihanap ng buyer ang kanyang property.

Sinuwerte naman ang matanda at nakahanap ng buyer. Ngunit nang sabihin niya ito sa ma-nagement ng motel, nag-counter offer ang motel at inalok syang bibilhin nila ang gusali ng parehong halaga.

Ayaw ng matanda na ibenta sa kanila ang gusali, ngunit nagpupumilit ang motel na mabili nila ito at sinabing may karapatan silang tapatan ang alok ng buyer ng matanda para sa nasabing pro-perty.

Mula noon, hindi na nagbayad ng upa ang motel sa matanda. Laging naniningil ang may-ari ng gusali ngunit nagbibingi-bingihan lamang ang management ng motel. Umabot na ng isang taon ang utang ngunit hindi pa din nagbabayad ng kahit magkano ang motel.

Kahit pa nga kung anu-anong pagde-demand ng may-ari ay nanatiling dedma lamang ang management ng motel.

Nakapagtataka para sa inyong lingkod ang ginagawi ng nasabing motel. Wala namang meeting of the minds at walang deed of sale na maaari nilang panghawakan para sa hindi pagbabayad ng upa sa matanda.

Lumalabas na pang-aabuso na ito at panlalamang sa may-ari ng property, na isang matanda o senior citizen pa naman na dapat sana ay iginagalang at hindi pinahihirapan. (For the Flag / ED CORDEVILLA)

Please follow and like us:
Read More