At Your Service ni KA FRANCIS
ANG pinakahuling resulta ng Social Weather Stations (SWS) survey na nagbigay kay Pangulong Ferdinand “Bongbong” Marcos Jr. ng negative 11 net satisfaction rating ay hindi dapat basta ipagwalang-bahala.
Sa survey na isinagawa noong Setyembre 21 hanggang 27, 2026, nasa 35 porsiyento lamang ng mga Pilipinong nasa hustong gulang ang nasisiyahan sa kanyang pagganap bilang pangulo, samantalang 46 porsiyento ang hindi nasisiyahan at 20 porsiyento ang hindi makapagpasya. Ang resulta ay malinaw na babala na kailangang pagtuunan ng pansin ng Malacañang. Hindi ito simpleng numero lamang, kundi isang sukatan ng pananaw ng mamamayan sa pamumuno ng kanilang pangulo.
Mula sa negative 7 noong Hunyo, bumaba sa negative 11 ang net satisfaction rating ng pangulo, katumbas ng apat na puntos na paghina. Bagama’t hindi pa ito ang pinakamababang markang natamo niya, sapagkat umabot sa negative 15 ang kanyang rating noong Marso 2026, hindi nangangahulugang maaari nang balewalain ang panibagong pagbaba. Sa halip, dapat itong magsilbing pagkakataon upang suriin ng administrasyon kung bakit nananatiling mas marami ang hindi nasisiyahan kaysa mga kuntento sa kanyang pamumuno. Ang tunay na hamon ay hindi kung gaano kababa ang marka, kundi kung ano ang gagawin upang maibalik ang tiwala ng publiko.
Hindi rin dapat ituring ang survey bilang hatol na wala nang nagagawang mabuti ang administrasyon. Ang mga resulta ng ganitong pag-aaral ay nagpapakita ng pangkalahatang pananaw ng mga respondent sa isang takdang panahon, hindi ng iisang opinyon ng buong sambayanan. Gayunman, kapag mas marami ang hindi nasisiyahan kaysa nasisiyahan, nararapat lamang na magsagawa ng masusing pagsusuri ang pamahalaan. Sa halip na agad maghanap ng dahilan upang kontrahin ang resulta, mas makabubuting tukuyin ang mga suliraning dapat unahin at ipakita sa publiko ang mga kongkretong hakbang na tutugon sa mga ito.
Isa sa pinakamahalagang tungkulin ng isang pangulo ang tiyaking nararamdaman ng ordinaryong mamamayan ang epekto ng mga programa ng pamahalaan. Para sa mga pamilyang araw-araw na naghahanapbuhay, mahalaga ang kakayahang makabili ng pagkain, makapagbayad ng kuryente at tubig, makapagpaaral ng mga anak, at makakuha ng de-kalidad na serbisyong pangkalusugan. Hindi sapat na maipahayag ang mga plano at maipakita ang mga proyektong inilulunsad. Kailangang masukat kung tunay na nakatutulong ang mga ito sa pang-araw-araw na buhay. Kung may mga programang hindi umaabot sa mga higit na nangangailangan, obligasyon ng administrasyon na alamin ang dahilan at itama ang pagkukulang.
Dapat ding suriin ang pananagutan ng mga opisyal na nagpapatupad ng mga patakaran ng pamahalaan. Hindi maaaring iasa sa pangulo lamang ang lahat ng gawain, ngunit hindi rin maaaring gamitin ang mga kagawaran at ahensiya bilang palusot kapag hindi natutupad ang mga pangako. Kailangang malinaw ang mga layunin, may takdang panahon ang pagpapatupad, at may pananagutan ang mga opisyal sa kanilang mga resulta. Kung may kapabayaan, maling paggamit ng pondo, o kabiguang maghatid ng serbisyo, dapat itong imbestigahan nang patas at naaayon sa batas. Ang mahusay na pamamahala ay hindi lamang nasusukat sa dami ng anunsiyo, kundi sa kalidad ng serbisyong natatanggap ng publiko.
Mahalaga ring pagtuunan ng pansin ang pagtitiwala ng mamamayan sa mga pahayag ng pamahalaan. Sa parehong survey ng SWS, 47 porsiyento lamang ang nagsabing may narinig o nabasa sila tungkol sa State of the Nation Address o SONA ng pangulo noong Hulyo 27, 2026. Sa mga nakarinig o nakabasa nito, 26 porsiyento ang nagsabing higit na kapani-paniwala ang talumpati, samantalang 37 porsiyento ang nagsabing higit itong hindi kapani-paniwala; 37 porsiyento naman ang nagsabing magkapantay ang dalawang pananaw. Ang mga bilang na ito ay dapat magsilbing paalala na hindi sapat ang mahusay na pananalita. Kailangang suportahan ng malinaw na datos, nasusukat na resulta, at bukas na komunikasyon ang bawat pangako.
Sa kabila nito, hindi rin makatarungang ipalagay na iisa ang dahilan ng pagbaba ng rating. Maaaring magkakaiba ang mga alalahanin ng mamamayan depende sa kanilang lugar, kalagayan sa buhay, at karanasan sa mga serbisyo ng pamahalaan. Sa parehong survey, negative 27 ang net satisfaction rating ng pangulo sa Metro Manila, negative 21 sa Mindanao, at negative 13 sa Visayas, samantalang neutral na zero sa Balance Luzon. Ipinakikita ng pagkakaibang ito na kailangan ng masusing pagsusuri sa mga pangangailangan ng bawat rehiyon. Hindi sapat ang pangkalahatang mensahe kung hindi nito natutugunan ang mga partikular na suliranin ng iba’t ibang komunidad.
Nang sabihin ng Malacañang na hindi maaapektuhan ng pagbaba ng rating ang patuloy na pagtatrabaho ng pangulo, mahalagang panindigan ang pangakong iyon sa pamamagitan ng mga nasusukat na resulta. Tama lamang na hindi gawing batayan ng bawat desisyon ang popularidad, sapagkat may mga kinakailangang hakbang na hindi agad nagiging popular. Subalit magkaiba ang hindi pagpapadala sa survey at ang hindi pakikinig sa mamamayan. Ang isang responsableng pamahalaan ay hindi kailangang sumang-ayon sa lahat ng puna, ngunit dapat nitong suriin ang mga ito nang may bukas na isip. Ang kritisismo ay hindi awtomatikong pag-atake; maaari rin itong maging mahalagang gabay upang mapabuti ang pamamahala.
Sa puntong ito, ang pinakamabisang tugon ng administrasyon ay hindi pakikipagtalo sa mga kritiko o pagtuon lamang sa mga susunod na survey. Mas mahalagang maglatag ng malinaw na plano para sa mga pangunahing suliranin ng bansa, magtakda ng tiyak na mga layunin, at regular na ipaalam sa publiko ang mga nagawa at hindi pa natatapos. Dapat ding maging bukas ang pamahalaan sa pagsusuri ng mga independiyenteng institusyon, mamamahayag, at organisasyong sibiko. Sa ganitong paraan, maipakikita nitong ang pananagutan ay hindi lamang isang salitang ginagamit sa mga talumpati, kundi isang prinsipyong isinasabuhay sa bawat desisyon at paggastos ng salapi ng bayan.
Sa huli, ang negative 11 rating ni Pangulong Marcos ay hindi awtomatikong nangangahulugang nabigo na ang buong administrasyon, ngunit hindi rin ito dapat maliitin bilang karaniwang pagbabago lamang sa mga numero. Isa itong pagkakataon upang patunayan ng pangulo na ang kanyang pamumuno ay nakaugat sa paglilingkod, pakikinig, at pananagutan. Ang tiwala ng mamamayan ay hindi naibabalik sa pamamagitan ng mga pangako lamang; pinatatatag ito ng mga gawaing nakikita at mga pagbabagong nararamdaman. Sa isang demokrasya, ang tunay na sukatan ng pamumuno ay hindi kung paano ipinagtatanggol ng isang pangulo ang kanyang sarili sa harap ng kritisismo, kundi kung paano niya ginagamit ang kritisismong iyon upang higit na mapabuti ang buhay ng mga taong kanyang pinaglilingkuran.
oOo
Para sa inyong katanungan, maaari po kayong mag-text sa cell# 0917-861-0106.
68 