SAYANG ANG MGA PUNO

0

HINDI ko masisisi ang mga taong tutol sa pagtatayo ng vaccination hub sa Nayong Pilipino sa Parañaque City dahil sayang ang mga punong kailangang putulin sa nasabing lugar.

Kahit pa sabihin natin na gagastusan iyan ng pribadong sektor, hindi pa rin nararapat dahil napakaraming gusali na puwedeng paglagyan ng vaccination site para mabakunahan ang mga taga-Metro Manila.

Maraming eskuwelahan na hindi nagagamit dahil distance learning ang sistema ng pagtuturo ngayon dahil sa COVID-19 pandemic. Sa katunayan, sa mga eskuwelahan isinasagawa ng mga Local Government Units (LGUs) ang bakunahan sa kanilang mga constituents.

Inooffer ng mga ­negosyante ang kanilang mga mall, convention centers, coliseum, mga gusali, para gawing vaccination sites kaya palagay ko sapat na ‘yun para makamit ang target na bilang ng mga taong dapat bakunahan.

Binigyan din ng kapangyarihan ang national government sa ilalim ng Bayanihan law na itake-over pansamantala ang mga pasilidad ng mga pribadong sektor para gamitin sa paglaban sa COVID-19.

Maraming golf course ang puwedeng itake-over ng gobyerno pansamantala para gamiting vaccination hub at kahit ang napakalawak na Batasan Pambansa complex ay pwedeng gamiting vaccination center.

Halos lahat din ng mga subdivision sa Metro Manila ay mayroong mga covered court na puwedeng gamiting vaccination site para hindi na lumabas ng kanilang lugar o barangay ang mga tao para magpabakuna.

Kung lahat ng assets na ito ng gobyerno at pribadong sektor ay gagamitin, mas ­maraming mababakunahan kumpara sa 10,000 na target araw-araw sa itatayong vaccination hub sa Nayong Pilipino.

So bakit kailangan pang magtayo ng vaccination hub na popondohan ng pribadong sektor? Kailan matatapos ang vaccination hub na itatayo eh kailangan na kailangan nang mabakunahan ang mga tao.

Anong gagawin sa pasilidad kapag natapos na ang bakunahan? Anong gagawin sa 250 milyong pisong halaga ng pasilidad? Sino ang gagamit nyan at para saan?. Saka magkano naman ang counterpart budget dyan ng mga tax payers?

Wala rin sa katuwiran ang sinasabi ng ilan na ‘ano ang mahalaga, ang buhay ng mga tao o ang puno na papatayin o ililipat sa ibang lugar para maitayo ang vaccination hub na “yan”.

Kung walang lugar talaga na pagdadausan ng bakunahan, okey isakripisyo ang mga puno dahil mas mahalaga ang buhay ng mga tao pero maraming pasilidad ang gobyerno at binigyan pa ng kapangyarihan ang national government na itake-over ang mga pribadong pasilidad para gamitin sa paglaban sa COVID-19 pandemic.

Alam ba ninyo kung ilang taon bago lumaki ang puno? Dekada po! Hindi porke ­nagtanim ka ng seedling ­ngayon eh kinabukasan o matapos lang ang ilang buwan ay magiging malaking puno na sila.

Bakit mo isasakripisyo ang mga punong yan kung mayroon naman ibang paraan at lugar na pagdausan ng vaccination program? Paano na lang ang greening program ng gobyerno (oo nga pala, nakakalimutan na ‘yan).

Saka sigurado bang may sapat na supply ng bakuna kaya kailangang magtayo ng mega vaccination hub? Eh ngayon nga limitado ang ­supply ng bakuna dahil may nagpabaya sa tungkulin eh.

Hindi rin overnight na ­maitatayo ang vaccination hub na ‘yan. Taon ang binibilang bago maitayo ang gusaling ­gagastusan ng P250 Million.

Hindi birong pasilidad yan at baka kapag natapos na ‘yan tapos nang mabakunahan ang 70% sa populasyon ng Pinas.

Read More

PUNA SA MABAGAL NA ROLL OUT NG COVID-19 VACCINES

0

NANGANGAMBA si Dr. Tony Leachon, dating miyembro ng COVID-19 task force na posibleng masayang lang ang ilang bakuna na dumarating sa bansa kung hindi agad ito maipamamahagi ng gobyerno sa dapat na pagbibigyan nito.

Ngayon pa nga lang na ‘di pa dagsa ang pagdating ng mga bakuna mula sa iba’t-ibang bansa ay mabagal na ang roll out nito, lalo pa kung sabay-sabay na ang pagda­ting nito sa bansa.

Ilan sa mga bakuna na dumarating sa bansa ay hanggang dalawang buwan lang ang itatagal hanggang expiration date nito.

Kaya kung hindi agad itong maipapamahagi ay baka masayang ito at mapaso lang.

Ayon sa nakuha ­nating info, itong huling Linggo ng Mayo hanggang Hunyo ay simula na ang pagdating ng milyun-milyong doses ng COVID-19 vaccines sa Pinas.

Kaya nababahala si Dr. Leachon na kung hindi magbabago ang istratehiya ng ­gobyerno sa roll out ng bakuna ay marami nito ang maabutan ng expiration.

Sa pagtaya, nasa 7 ­milyong COVID-19 doses na ang kabuuang dumating sa Pilipinas nitong mga nakalipas na buwan pero hanggang ngayon ay marami pa rin ang hindi naipamamahagi sa mga dapat pagbibigyan nito.

Pinuna rin ng marami ang online scheduling ng pagbabakuna na isang pahirap lang sa mga gustong magpaturok.

Ang mga ganitong style na ipinatutupad ng ilang Local Government Units (LGUs) ay lalo pang nagpapabagal sa bakunahan.

Bakit hindi raw gamitin ang mga health centers na matatagpuan sa mga barangay sa buong Pilipinas para sa pagbakuna?

Sila na mismo ang mag-ikot sa kanilang nasasakupang mga residente para sa pagbakuna.

Mas mainam pa ito kesa kukuha ng mga pribadong lugar para dun gawin ang maramihang pagbabakuna na pagkakagastusan pa ng gobyerno.

Posible rin pagmulan ng hawaan ng COVID-19 ang mga ginagawang mega vaccination sites dahil dadagsain ito ng maraming tao.

Mismo ang mga nanga­ngasiwa ng bakunahan ang nagiging dahilan ng mabagal na roll out at pagtuturok ng mga bakuna dahil sa hindi sistematikong paraan na ginagawa nila.

Sa mahigit 100 milyong populasyon ng Pilipinas hanggang kelan kaya mababakunahan ang 50% o kalahati nito?

Laging sinasabi ng ­gobyerno na dapat hanggang Disyembre ngayong taon ay magkaroon na ng herd immunity ang mga Pinoy dahil sa bakuna.

Mukhang suntok sa buwan at panaginip lang ang pahayag na ito.

Kung 200k kada araw ang mababakunahan sa buong bansa ay imposibleng maabot ang target na herd immunity sa Disyembre 2021.

Sa 200k kada araw na mababakunahan sa buong bansa ay aabutin lamang ito ng 1.4 milyong matuturukan ng COVID-19 vaccines mula Hunyo hanggang Disyembre 2021.

Paano nga naman magkakaroon ng herd immunity ang mga Pinoy na wala pa sa 1/4 ng mahigit sa 100 milyong populasyon ng Pilipinas ang mababakunahan hanggang Disyembre 2021?

Sa huling nakuhang info ng PUNA, sa ngayon ang buong bansa ay nakakapagtala pa lang ng mahigit sa 60k kada araw na bakunahan.

Kelan pala nila mababakunahan ang kalahati ng populasyon ng Pinas?

Aanhin pa ang bakuna, kung wala na ang babakunahan?

Sabi pa ni Dr. Leachon dati kakaunti pa lang ang ­dumarating COVID-19 vaccines ay mabagal na ang roll out, lalo pa ngayon na ­dadagsa na ito?

Mismo kasi ang mga ­opisyal ng Inter-Agency Task Force at mga nasa Local ­Government Units ay hindi nagkakasundo kung paano ang kanilang ­gagawing sistema para mapabilis ang distribusyon at pagtuturok ng mga bakuna sa mga nangangailangan.

Kung gusto nilang tularan ang bansang Israel na mabilis natapos ang kanilang bakunahan at nagkaroon na ng herd immunity ang kanilang mamamayan ay wag kayong mamili ng inyong tuturukan wag nyo rin pahirapan sa ­pagrehistro yung mga gustong magpabakuna na.

Isa pa, napakaliit ng populasyon ng bansang Israel kung ikukumpara sa mahigit 100 ­milyong mamamayan ng Pinas.

Kaya nga dapat ang mga nangangasiwa sa bakunahan ay maging triple ang bilis ng kanilang ginagawang trabaho para maabot natin ang herd immunity hanggang Disyembre 2021.

Kung hindi nila gagawin ito ay wag na tayong umasa pa na magkakaroon ng herd immunity ang Pinoy hanggang Disyembre 2021.

Kung si Pangulong Duterte ang masusunod ay mas gusto niyang matapos agad ang bakunahan.

Pero tila pasok sa kaliwang tenga, labas sa kanang tenga ang ginagawa ng mga opisyal sa kanyang mga sinasabi. Tigas ulo!

Report nila sa Pangulo lahat magaganda na taliwas naman sa totoong nangyayari.

Batu- bato sa langit, ang tamaan ay wag magagalit.

Yan po ang PUNA natin base sa ating nakikita.

Mas naniniwala po tayo base sa ating nakikita kesa sa mga sabi-sabi lang.

oOo

Para sa suhestiyon at reaksyon mag-email ­joel2amongo@yahoo.com at ­operarioj45@gmail.com o kaya magtext sa 0956-951-00-57.

Read More

BI COMM KAPIT TUKO SA PUWESTO?

0

TILA isang teleserye na gaya ng Ang Probinsyano ni idol Coco Martin ang walang kamatayan na pag-abang ng mga taga Bureau of Immigration kung kailan mapapalitan sa pwesto si ­Commissioner Jaime Morente.

Maituturing na raw kasi itong overstaying sa pwesto kaya dapat lang ay palitan na ito.

Kamakailan ay isang balita ang kumalat sa ahensya na isang retired Colonel umano mula sa Armed Forces of the Philippines (AFP) ang nakaabang na papalit kay Morente anumang araw.

Ililipat naman umano si Morente sa mas tahimik na puwesto dahil na rin sa kaliwa’t kanang isyu na kinasasangkutan ngayon ng ahensya.

Hmm.. Gaano kaya ito katotoo Mr. Commissioner?

Sabagay mula pa noong pumutok ang mga balita ng alegasyon ng katiwalian sa isang satellite office ng BI sa SM Aura ay todo tanggi at hugas kamay dito si Morente at inalis lamang sa puwesto ang kanyang ­dating itinalaga na hepe.

Maging noong nasibak sa puwesto at nakasuhan ng plunder ang dalawang Deputy Commissioner ni Morente na sina Al Argosino at Michael Robles.

Matatandaang dahil sa pagtanggap umano ng 50 Million pesos sa umano’y middleman na si Wally Sombero upang pakawalan ang halos 1,300 na illegal Chinese workers na ina­resto sa isang raid noon ng mga tauhan ni dating intelligence division Chief Charles ­Calima sa isang resort ni Jack Lam sa Pampanga ay naging buo pa rin ang tiwala ng Pangulo kay Morente.

Gaano rin kaya katotoo Sir na kahit back to barracks na ang isa mong kanang kamay na aktibong opisyal ng PNP ay siya pa rin ang nagpapatakbo ng Bureau at dummy lang itong Bisayang Kalbo na si Mang Gorio?

***

Samantala, matapos ang ­ating pambibisto sa kalokohan ng isang tauhan ng Border Control Intelligence Unit (BCIU) ng BI na si Alias GL ay patuloy pa rin umano ang kanyang fixing activities sa BI Main Office sa Intramuros.

Pero ipinapadala na lamang niya ito sa kanyang alalay?

Ganito ba kalakas ang loob ni alias GL kung kaya’t hawak niya sa leeg itong ilang opisyales ng BI Legal Division?

Paging DOJ Secretary Menardo Guevarra Sir!! Muli, pakisilip nga po ang lifestyle ng ­kumag na ito na marami umanong tagong yaman kagaya ng isang mansion sa exclusive village sa Cavite?

Maging ang raket umano ng Huayi Group at ni Alias Charlie sa pagpaparating ng mga Chinese nationals sa NAIA na fake ang endorsement ay patuloy na nakakalusot? Magkano kaya? Abangan!!

Para sa inyong Sumbong at Reaksyon ay itext lamang ako sa 09158888410.

Read More

MGA SENADOR AT KONGRESISTANG NAGBALEWALA SA MGA MAGSASAKA

0

DALAWANG senador ang alam kong madalas na magsalita para sa buhay, interes at kinabukasan ng mga magsasaka.

Sa Kamara de Representantes, kung hindi ako nagkakamali ay dalawa rin ang kinatawan ng mga magsasaka.

Nakatitiyak ako na kung sila ang tatanungin ay pihadong napakahalaga sa kanila ang mga magsasaka dahil ipinagtatanggol nila ang isa sa mga batayang sektor ng ating lipunan.

Ngunit, kung ­uunawaing mabuti ay hindi talaga ­nakatulong ang dalawang senador at dalawang ­kongresista sa mga magsasaka.

Pokaragat na ‘yan!

Hindi nila kinakastigo nang husto kailanman ang Department of Agriculture (DA) at ang Department of Agrarian Reform (DAR) kapag palpak, o kaya ma­kupad, ang dalawang ahensiya sa paggampan ng kanilang trabaho, tungkulin at obligasyon sa mga magsasaka.

Mayroon namang gina­gawa ang DA na pinamumunuan ni Secretary William Dar at ang DAR na pinamumunuan naman ni Secretary John Castriciones para sa mga magsasaka, ngunit hindi sapat at hindi rin kumpleto.

Ngunit, kulang ang kanilang aksyon, kundi man makupad.

Pokaragat na ‘yan!

Ang masama, hindi pinuna ng mga senador at kongresista.

Kung kulang , o makupad, ang DA at DAR, nararapat lamang na agresibo ang mga senador at kongresista sa kanilang trabaho bilang ‘tagapagsalita’, ‘kinatawan’ at ‘tagapagbandila’ sa buhay, interes at kinabukasan ng mga magsasaka.

Kung hindi man kaya nina Senadora Cynthia Villar, Senador Francis Pangilinan, Rep. Conrado Estrella III at Rep. Argel Joseph Cabatbat na batikusin, o bigwasan, sina Dar at Castriciones, sana man lang ay pinaalalahanan ng apat na mga mambabatas ang dalawang kalihim.Bago pa man naging mga mambabatas sina Villar, Pangilinan, Estrella at Cabatbat ay nahaharap na sa napakaraming suliranin ang mga magsasakang Filipino mula Luzon hanggang Mindanao.

Problema ng mga magsasaka ang pagpapalago at pagpapaunlad ng kanilang mga pananim, pagbebenta ng kanilang mga pananim, pagbuhay sa kani-kanilang mga pamilya at marami pang iba.

Bukod sa hindi nalulutas ang mga nasabing mga suliranin, patuloy pang sumasahol ang nasabing suliranin.

Kaya, hindi nakapagtatakang hindi umusad at umangat ang buhay ng napakaraming magsasaka.

Kung mayroon mang nagawa sina Villar, Pangilinan, Estrella at Cabatbat para sa mga magsasaka, sigurado akong kulang na kulang ito dahil kitang – kita namang hindi umusad at umangat ang kanilang buhay.

Mahihirap pa rin ang mga magsasaka hanggang kasalukuyan.

Pokaragat na ‘yan!

Palagay ko, alam ng mga magsasaka na alam na alam nina Villar, Pangilinan, Estrella at Cabatbat ang samu’t saring problema at isyu ng mga magsasaka.

Palagay ko, kabisado nila ang napakahirap na buhay ng mga magsasaka dahil kung hindi nila kabisado ay ano pa ang batayan upang sabihing tagapagsalita, kinatawan at tagapagtanggol sila ng mga magsasaka.

Maliban kay Villar, sina Pangilinan, Estrella at Cabatbat ay muling tatakbo sa eleksyong 2022 upang manatiling miyembro ng Kongreso.
Karapatan nilang maging kandidato uli sa posisyong hangad nila, ngunit huwag nilang muling sasabihin at ipangangalandakan sa mga botante na kailangang silang muling ihalal upang ­manatiling mayroong nagsasalita, kumakatawan at nagtatanggol sa mga magsasaka sa Senado at Kamara.

Pokaragat na ‘yan!

Pagkatapos ng ­sadyang pagbabalewala sa mga magsasaka ay muli silang mangangako sa mga magsasaka?!

Kung mali ang obserbasyon ko, mas mainam kung sa mga magsasaka magpapaliwanag ang apat na mga mambabatas hinggil sa mga dahilan kung bakit hindi gumanda at umangat ang buhay ng mga magsasaka, lalo mula nang atakihin ng coronavirus disease 2019 (COVID-19) ang ating bansa.

Pokaragat na ‘yan!

Sa mga magsasaka rin magpaliwanag sina Villar, Pangilinan, Estrella at Cabatbat sa

Kanilang pagpapabaya sa mga magsasaka, sapagkat hindi naman ako kinatawan ng mga magsasakasa sa lehislatura.

Hindi naman ako mambabatas.

Ako ay kolumnista na nagbibigay ng mga pahayag pabor sa mga batayang sektor ng ating lipunan, kabilang na ang mga magsasaka.

Ako ay journalist na nagtatanggol para sa batayang sektor ng ating lipunan, kabilang na ang mga magsasaka.

Read More

Technical men, kailangan ng Pambansang Delegasyon sa global meet

0

PATULOY ang pagdami ng mga Filipinong atletang kakatawan sa bansa sa ­darating na XXXII Games of the Olympiad na nakatakdang ganapin sa Hulyo 24 hanggang Agosto 9 sa Tokyo, Japan.

Walo na ang opisyal na magdadala ng pambansang watawat sa tuwing ika-apat na taong palaro na tinatawag ding “The Greatest Sports Show on Earth.” Ito ay matapos na ang baguhang rower na si Chris Nievarez ay hindi inaasahang nakapasa sa 2021 Asia-Oceania Continental Olympic Qualifiers ng kanyang sport na ginanap mismo sa Tokyo noong nakalipas na linggo.

Si Nievarez, isang ‘di kilalang miyembro ng Pambansang Koponan na ipinadala sa Tokyo para subukang makipagtagisan sa pinakamagagaling na mananagwan buhat sa iba’t ibang bansa ang pang-walong Filipinong nakalusot sa Olympic qualifiers.

Sasamahan ng 21-anyos na rower na tubong Atimonan, Quezon ang mga nauna nang nag-qualify na sina pole vaulter EJ Obiena ng athletics, world champion gymnast Carlos Yulo, 2016 Rio Olympics silver medalist Hidilyn Diaz ng weightlifting, at Eumir Marcial, Carlo Paalam, Nesthy Petecio at Irish Magno ng boksing.

Aywan kung ikaliligaya natin o ikalulungkot ang ulat na nalaman lamang ni Chris na siya’y kuwalipikado nang lumahok sa Olimpiyada nang siya at ang kanyang mga kasama sa koponan ay nakarating na sa Maynila at sumasailalim na sa 14-araw na quarantine dala ng COVID-19 pandemic.

Ibig lang sabihin, wala marahil ni isang opisyal ng Philippine Rowing Association na may alam sa panuntunang teknikal sa sport na kanilang kakatawanin ang nakasama sa biyahe, o kung paano makapapasok ang isang mananagwan sa Olimpiyada kahit hindi nakalusot sa qualifying tournament.

Kalimitang nangyayari ito sa iba’t ibang delegasyon na ipinadadala ng Philippine Olympic Committee at Philippine Sports Commission para katawanin ang bansa sa mga pandaigdigang palaro tulad ng Olimpiyada, Asian Games, Southeast Asian Games at iba pang malalaking global competitions.

Nakatapos si Nievarez na pang-siyam sa men’s single sculls qualifier, na ayon sa alituntunin ay labas sa unang limang mananagwang awtomatikong makapapasok sa nasabing event. Pero sa dahilang ang host na Japan at Iran ay nakuhang mawalis ang kanya-kanyang event, nabuksan ang pinto para ang mga mananagwang galing sa ibang bansa na natapos ng mula panlima pataas ay mabigyan ng puwesto sa Olimpiyada gaya ng nangyari kay Nievarez.

Ang pahayag ng ­International Rowing Federation na nakuha na nga ni Chris ang isang Olympic slot ay ipinadaan kay Jercyl Lerin, secretary general ng PRA at isa rin license umpire ng IRF na dapat sana’y sumunod sa Tokyo kung saan naghanda si Chris at mga miyembro ng Pambansang Koponan.

“Dapat tayong matuwa dahil mga tapat, maginoo at disente ang mga opisyal ng International Rowing Federation. Kung sa ibang pederasyon nangyari yun, malamang hindi na natin nalaman na isang “Filipino rower has, indeed, made it to the Olympic Games,” natatawang sabi ng dating long-time PRA president Benjie Ramos sa panayam sa kolumnistang ito.

Sangayon din si Ginoong Ramos sa suhestiyon na kung magpapadala ang bansa ng ­delegasyon sa sports competitions, dapat ay magsama ng isang technichal man na nakaaalam ng mga alituntunin sa sport na lalahukan. At dapat may kahit isang reporter din na kasama upang maiulat ng tama ang mga kaganapan sa kompetisyong sinalihan ng atleta, para maging patas ang trato sa naging performance niya.

Si Nievarez, halimbawa, ay lumahok sa open competition ng single sculls, isang event na mas mahirap kaysa dibisyon ng lightweight kung saan mas malakas siya dahil ito ang siyang talagang forte ng Filipino. Hindi ito naipaliwanag ng sumulat ng press release na isinalin ng mga Filipinong mamamahayag na walang isa mang nakasama sa biyahe.

“Walang lightweight event sa Olympics kaya napuwersa si Chris na mag-compete sa open category na unfamiliar sa kanya,” paliwanag ni Ramos. “Kung my lightweight sa Olympics at sa event na iyon lumaban si Chris, baka hindi lamang nag-qualify ang bata natin, baka nag-medal finish pa.”

Ganoon pa man, gaya ni Ramos, lubos din ang naging kaligayahan ni PRA president Patrick Gregorio, POC president Bambol Tolentino at PSC chair Butch Ramirez sa karangalang natamo ni Nievarez, na unang naging miyembro ng Pambansang Koponan noong 2016 sa edad na 15-anyos.

Pinutol ni Nievarez, Grade 12 student ng Commonwealth High School, ang dalawang dekadang pagkauhaw sa rowing ng bansa, mula nang si Benjie Tolentino ay katawanin ang Pilipinas noong 2000 Sydney Olympics. Una rito, ang kanyang coach na si Ed ­Maerina ang kumuha ng karangalan bilang kauna-unahang mananagwang Filipino na nakarating sa ­Olimpiyada, nang ang rowing ay napasa-kalendaryo ng Seoul Olympics noong 1988.

“Sobrang saya ko po, hindi ko maipaliwanag. Nagulat din po ako,” ani Nievarez nang nalaman na pasok na siya sa Tokyo Games, habang sumasailalim sa quarantine.

Read More

Istriktong protokol ipatutupad sa pagbabalik ng PBA

0

Ni EDDIE ALINEA

ANG pagkatuloy ng 46th Season ng PBA ay nakasalalay pa rin sa istriktong pagsunod ng 12 miyembrong koponan sa itatakdang mga bagong protokol ng Inter-Agency Task Force for the Management of Emerging Infectious Diseases (IATF-MEID).

Ito ang nakapaloob sa mensaheng ipinadala ni PBA Commissioner Willie Marcial kahapon hinggil sa pagbibigay permiso ng IATF-MEID para makapag-ensayo na ang teams bago magsimula ang season sa Hunyo. Plano ng liga na magsagawa ng dalawang conference ngayong taon.

Ipinarating ni Kume ang kanyang mensahe sa pamamagitan ng isang zoom meeting sa mga coach at ream managers ng bawat koponan.

“After we got the government’s nod on the planned ­training return of the ball clubs, it’s really up to the individuals now to stay protected, which is the key to getting IATF’s approval on the league’s planned Season 46 kickoff in mid-June,” paliwanag ni Marcial.

“We need cooperation ng lahat at super na pag-iingat. Ito ang daan para makabalik ang liga sa laro. And so, nasa kanila talaga kung gusto nilang makabalik na,” giit niya.

“We have strict protocols. We’ll have our random visits in practice venues. But of course, hindi naman natin mababantayan ang kilos ng lahat lalo na pag nasa labas na ng practice,” dugtong niya.

Ang PBA ay naghanda na aniya ng istriktong protokol at mas mahigpit na parusa sa mga hindi makasusunod o lalabag sa mga ito.

“Inaprubahan na ni Games and Amusements Board (GAB) chair Baham Mitra ang mga bagong guidelines during their meeting last Saturday and Sunday,” pagbabahagi ni Kume.

Ang GAB ay kasama ng Department of Health at ­Philippine Sports Commission sa isang lupon na lalagda sa Joint Administrative Order (JAO) para masimulan na ang PBA team workouts.

Pinayagan na ang league teams na maglunsad ng mga aktibidad, kabilang ang 5-on-5 scrimmages sa mga lugar na nasa ilalim ng General ­Community Quarantine o Modified GCQ.

Hinihintay pa ng PBA ang magiging quarantine status ng NCR Plus area pagkaraan ng May 14 timeline.

“If ever bumaba ang status sa NCR, maghihintay pa rin tayo ng ilang araw for approval since we have to write a letter and wait for the response. An option is to hold practices in Batangas while waiting for the NCR approval,” saad ni Marcial.

Read More

EXODUS

0

NOONG isang gabi narinig ko ang kanta ni Gloc 9 na “wala nang natira” sa kapitbahay. Tungkol ito sa mga nag-aabroad na mga Filipino mula sa Nurses, Doctor, Engineer, guro hanggang sa karpintero at kasambahay.

Dati, marami raw tayong supply ng mga ito pero ngayon ay wala ng natira dahil nag-aabroad sila kung saan naniniwala silang naroon ang kanilang kinabukasan pati na ang kanilang pamilya.

Hindi lang naman dito sa Pilipinas ito nangyayari dahil kahit ang China, nag-aabroad ang kanilang mamamayan kaya sila ang tumatanggap ng pinakamalaking remittances ng dolyar mula sa kanilang mamamayan na nagtatrabaho sa iba’t ibang panig ng mundo.

Kahit ang India na tulad ng China ay mahigit isang bilyon ang populasyon ang isa sa pinakamalaking supplier ng mga human resources at sigurado pagkatapos ng pandemyang ito, lalong dadami ang mga tao na maghahanap ng oportunidad sa labas ng kanilang bansa.

Matindi ang naging epekto ng COVID-19 pandemic sa ekonomiya ng mga bansa kasama na ang Pilipinas na isa raw sa pinakamalala sa Southeast Asia.

Halos 4 na milyong Filipino ang nawalan ng trabaho. Kung isasama mo pa dyan ang mga walang trabaho bago nagkaroon ng pandemya malamang ay aabot ng 6 hanggang 7 milyon (rough estimate).

Walang nakakaalam kung kailan babalik sa trabaho ang mga nawalan ng trabaho at makakahanap ba ng trabaho yung mga walang trabaho bago sumabog ang pandemya na itinago ng China kaya lumala ang problema.

Dahil dyan, asahan na natin na pagkatapos ng pandemyang ito, magkakaroon na naman ng exodus. Mag-aalisan ang mga skilled workers at professionals natin patungong ibang bansa.

Ngayon nga na hindi pa bukas talaga ang pag-aabroad dahil malala pa rin ang pandemya sa iba’t ibang panig ng mundo ay marami na ang nag-iinquire gamit ang internet para mag-apply ng trabaho sa ibang bansa.

Hindi natin sila masisisi dahil kung mananatili nga naman sila sa ating bansa ay magugutom sila at ang kanilang pamilya. Hindi nila maibibigay ang magandang buhay sa kanilang mga anak.

Kailangan nilang umalis dahil sa ibang bansa lang ang pag-asa nila dahil walang oportunidad sa ating bansa dahil kung hindi ay mamamatay silang dilat ang mata kasama ang kanilang pamilya.

Sa totoo lang, ayaw ng karamihan sa ating mga kababayang nag-aabroad ang umalis at mawalay sa kanilang pamilya pero sumusugal sila, isinasakripisyo ang sarili para sa kinabukasan ng kanilang mga anak.

Walang sinuman ang gustong mawalay ng ilang taon sa pamilya pero anong magagawa nila eh wala silang mapasukang matinong trabaho at maayos na suweldo sa sariling bayan.

Marami na tayong narinig sa mga pulitiko kapag panahon ng kampanya naawa sila sa mga Overseas Filipino Workers (OFWs) dahil naghihirap sila sa ibang bansa para makapagpadala ng dolyares sa kanilang pamilya sa ibang bansa pero wala naman silang ginagawa para dito na lang sa Pinas magtrabaho ang mga ito.

Ang sagot na lang nila ay ang pagtatatag ng Department of Overseas Filipinos para sa mga makabagong bayani na nagpapatatag sa dollar reserved ng Pilipinas at isa sa pangunahing sinasandalan ng ekonomiya ng bansa.

Read More

MAYOR MALAPITAN DAPAT KINASUHAN DIN SA GUBAT SA CIUDAD?

0

MARAMING nagtatanong bakit limitado lang daw kay Brgy. 171 Bagumbong Chairman Romeo Rivera ang kaso at hindi raw isinama si Caloocan City Mayor Oscar “Oca” Malapitan?

Hindi lang naman kapabayaan ni Chairman Rivera, kundi kapabayaan rin daw ni Mayor Malapitan ang nangyari bilang ama ng siyudad.

Kung sa Brgy. 171 o sa ­Bagumbong, ang ama ay si Chairman Rivera, ama rin naman si Mayor Malapitan ng siyudad ng Caloocan.

Kaya dapat daw ay magkasama sila sa kinasuhan ng kasong administratibo. May punto ang ­sinasabi ng ating mga taga subaybay.

Ano yan sacrificial lamb daw si Chairman Rivera? Tanong pa ng mga tagasubaybay ng PUNA.

Ang binabanggit po nating kaso ay nag-ugat nung nakaraang Mayo 9, 2021, Mother’s Day na kung saan ay dinagsa ng ­maraming tao ang Gubat sa Ciudad ang resort na matatagpuan sa Brgy. 171 Bagumbong, Caloocan City.

Sa kabila ng ipinatutupad na Modified Enhanced Community Quarantine (MECQ) sa National Capital Region (NCR) na kung saan ay bawal pa ang outing sa mga resort ay nagawa pang tumanggap ng mga kustomer ang management ng Gubat sa Ciudad.

Kaya ayon dinagsa ng daan-daang tao ang resort na ito na hindi na nasunod ang minimum health protocols tulad ng pagsusuot ng face mask, face shield at physical distancing.

Ang pangyayaring ito ay maaaring pagmulan ng maraming hawaan ng COVID-19.

Kaya ngayon nahihirapan ang pamahalaan sa kanilang isinasagawang contact tracing sa mga nagtungo sa resort na ito.

Dapat ang pagawin daw ng contact tracing ay sina Chairman Rivera at Mayor Malapitan.

Isa daw yan sa mga dapat parusa sa kanilang dalawa.

Si Chairman Rivera ay pinasususpinde ng Caloocan City Health Department sa konseho ng Siyudad dahil sa kapabayaan niya.

Sa motion na inihain ni City Health Evelyn Cuevas at Business Permit and Licensing Office Chief Atty. Emmanuel Vergara, nakasaad na nagpabaya si Rivera sa kanyang tungkulin dahil marami ang nag-swimming sa nasabing resort.

Mother’s Day pa man din ang araw na yun, kaya dinagsa ng maraming tao ang Gubat sa Ciudad resort.

Kamakailan nagpahayag si DILG Secretary Eduardo Año na papanagutin ang mga lokal na opisyal na hindi tatalima sa ipinatutupad na minimum health protocols ng gobyerno lalo na pagdating sa mga maraming pagtitipon-tipon ng mga tao.

Lalo na ngayon na nakapasok na sa bansa ang double mutant variant na nagmula sa India.

Ang variant na ito ng ­COVID-19 ang nakakahawa ng mahigit sa 300k katao kada araw at ikinamamatay ng libu-libong nilang mga residente.
Sa kabila ng bantang panganib ng double mutant variant mula sa India ay binabalewala pa rin ito ng ilang opisyal ng gobyerno tulad ng nangyari sa Gubat sa Ciudad.

Kaya dapat daw hindi lang si Chairman Rivera ang kasuhan kundi maging si Mayor Malapitan.

Malinaw daw na hindi lang si Kapitan Rivera ang nagpabaya kundi maging si Mayor Malapitan.

Nangyayari daw ngayon ay idinidiin pa ni Mayor Malapitan si Chairman Rivera base sa mga pahayag nito sa media.

Sa pinakahuling info na natanggap ng PUNA ay pinoproseso na ng pulisya ang kasong kanilang isasampa laban kay Chairman Rivera.

Hamon tuloy ng taga ­subaybay ng PUNA sa DILG kung talagang seryoso sila sa kanilang binitiwang salita na kakasuhan ang lahat ng lokal na opisyal na lumalabag sa minimum health protocols ay ‘wag nilang piliin ang kanilang kakasuhan.

Sinikap ng PUNA na makuha ang panig nina Chairman Rivera at Mayor Malapitan subalit hindi natin sila makontak.

oOo

Para sa suhestiyon at reaksyon mag-email joel2amongo@yahoo.com at operarioj45@gmail.com o kaya magtext sa 0956-951-00-57.

Read More

PINABAYAAN NI GOV. FERNANDO ANG MGA MAGSASAKA SA BULACAN

0

NAPAKARAMING magsasaka sa Bulacan kahit na napakalapit na ito sa Metro Manila (MM).

Ang mga magsasaka sa Bulacan ay bahagi ng maraming Filipino na hanggang ngayon ay pagtatanim ng palay, mais, mga gulay at prutas ang ikinabubuhay kahit malawak na ang pagkakalatag ng sistemang kapitalismo sa ating bansa.

Ang mag-asawang Warlito at Maricel Ronquillo ay dalawa lamang sa mga magsasaka sa San Ildefonso, Bulacan.

Maliban sa palay, nagtatanim ang mag-asawa ng kamatis, at mga gulay sa kanilang sakahan.

Napag-alaman kong kalunus-lunos ang buhay nila at ng kapwa nila magsasaka sa San Ildefonso at sa buong Bulacan.

Ayon kay Agrarian Reform Secretary John Castriciones, ipinamimigay na lang ng mag-asawang Ronquillo ang kanilang mga kamatis sa kanilang mga kapit-bahay dahil wala naman silang kikitain kapag itininda pa ang mga kamatis.

Nang usisain ni Castriciones, binibili lang ng “middleman” ang kanilang kamatis ng dalawang piso bawat kilo.

Pokaragat na ‘yan!

Mababawi ba ng mag-asawa ang ipinangpuhunan nila sa pagtatanim ng kamatis kung dalawang piso bawat kilo nito?

Paano ang pagod nila?

Sabi ni Mang Warlito, mas malaki pa ang kita ng trucking service dahil mahal maningil ang may-ari nito kaysa kita nila sa pagtitinda.

Pokaragat na ‘yan!

Si Ginoong Ronquillo ang pangulo ng New Basuit Producers’ Cooperative (NBPC) ng Barangay Pala-Pala sa San Ildefonso.

Mayroong 124 kasaping magsasaka ang NBPC na nagsasaka sa 152 ektaryang lupang agrikultural.

Sa pagkakaroon ng NBPC, tiniyak ni Castriciones na matutulungan ng Department of Agrarian Reform (DAR) ang 124 na mga magsasaka.

Nabatid ni Castriciones na ang masaklap na buhay ng mag-asawang Ronquillo at iba pang magsasaka sa Barangay Pala-Pala ay “matagal nang suliranin ng mga magsasaka” iba’t ibang panig ng Pilipinas na mayroon pang magsasaka.

Pokaragat na ‘yan!

Tiniyak ng kalihim na aaksyon ang DAR para sa mga magsasaka ng Brgy. Pala-Pala.

Sana totoo ang pangako ni Castriciones.

Sana maging ang mga magsasaka sa buong Bulacan ay tulungan din ng DAR.

Sana, hindi salita ng miyembro ng Gabinete ni Pangulong Rodrigo Duterte na may planong tumakbong senador sa halalang 2022 ang mga pahayag ni Secretary John Castriciones.

Nakatitiyak akong alam na alam ng gobernador ng Bulacan na si Daniel Fernando ang napakahirap at kalunus – lunos na buhay ng mga magsasaka.

Matatapos na ang unang termino ni Fernando sa Hunyo, 2022, ngunit walang balitang lumabas sa media na natulungan ng administrasyon ni Fernando ang mga magsasaka sa Bulacan.

Sabi nga ng mga kakilala ko sa Bulacan, pinabayaan ni Gobernador Fernando ang mga magsasaka.

Hindi kinakitaan si Fernando ng agresibong pagkilos at pagmamalasakit sa mga magsasaka mula nang manalo siyang punong lalawigan ng Bulacan.

Ito’y sa kabila ng tulong at pagkilos ng mga magsasaka upang manalong gobernador si Fernando.

Nalalapit na ang susunod na halalan.

Siguradong kakailanganin na naman ni Gobernador Daniel Fernando ang tulong at suporta ng mga magsasaka at iba pang sektor sa Bulacan upang manalo siya sa pagka-gobernador.

Walang problema diyan dahil ginagawa naman ng lahat ng politiko na lapitan at hingan ng tulong tuwing nalalapit ang halalan ang mga batayang masa tulad ng magsasaka.

Ito’y dahil ang boto nila ay sadyang napakahalaga.

Masama ang naturang kalakarang pinairal ng mga politiko na lapitan at gamitin lamang ang mga magsasaka sa eleksyon.

Isang porma ito ng ­pagmamaliit sa mga magsasaka tulad ng mga Ronquillo at mga kasamahan nila sa NBPC.

Pokaragat na ‘yan!

Malaki at mahalaga ang papel at tungkulin ng mga magsasaka sa ating lipunan.

Sila ang nagbibigay ng pagkain ng mga Filipino.

Isa ang mga magsasakang tulad ng mag-asawang Ronquillo at mga kasamahan nila sa NBPC ang patuloy na nagpapayaman sa mga milyonaryo at bilyonaryo.

At siyempre, isa rin ang mga magsasaka sa mga sektor na nagpanalo sa mga politikong tulad ni Gobernador Fernando.

Ngunit, pagkatapos ng ­eleksyon ay napabayaan na sila ng mga politiko sa Bulacan.

Nangunguna si Fernando sa pagpapabaya dahil siya ang gobernador ng Bulacan.

Batikusin po ninyo ako kung mali ang aking binanggit.

Huwag kayong magdalawang – isip na akusahan ako ng ­kasinungalingan kung hindi totoo ang ibinunyag sa akin ng mga ­kakilala ko sa

Bulacan na ­napabayaan ni Gobernador Fernando ang mga magsasakang ­tulad ng mag-asawang Ronquillo ng San Ildefonso at kahit ng iba pang magsasaka sa buong Bulacan.

Read More