PUNA ni JOEL O. AMONGO

NANG maupo sa puwesto si Ferdinand Marcos Jr., marami ang umasa na maghahatid ang kanyang administrasyon ng pagkakaisa matapos ang mainit at mapait na kampanya noong halalan. Bitbit niya noon ang mensahe ng “unity” na naging sentro ng kanyang pagtakbo kasama si Sara Duterte. Ngunit habang tumatagal ang panahon, tila mas nangingibabaw ang pulitika kaysa tunay na pagkakaisa.

Sa unang mga taon ng administrasyon, kapansin-pansin na agad ang tensyon sa pagitan ng iba’t ibang kampo sa gobyerno. Ang dating magkakaalyado ay unti-unting nagkakaroon ng lamat, at ang dating matatag na samahan ay tila napalitan ng pag-iingat, bangayan, at palakasan sa kapangyarihan.

Habang tumitindi ang usapin sa pulitika, hindi maiwasang maramdaman ng taumbayan ang epekto nito. Sa halip na tutukan ang lumalalang problema sa ekonomiya, mataas na presyo ng mga bilihin, at kakulangan sa trabaho, mas napapansin ng publiko ang mga usaping may kaugnayan sa bangayan ng mga politiko.

Hindi rin nakaligtas sa mata ng publiko ang tila paggamit ng ilang ahensya at personalidad sa gobyerno upang sagutin o kontrahin ang mga kritiko ng administrasyon. Sa bawat pahayag, press conference, at patutsada, lalong lumalalim ang impresyon ng marami na pulitika ang pangunahing umiikot sa kasalukuyang pamahalaan.

Ngayon, habang umiinit ang usapin sa impeachment laban kay Inday Sara Duterte, lalong nabubuhay ang paniniwala ng ilan na nagsimula sa pamumulitika ang administrasyon at posibleng magtatapos din dito. Para sa mga tagasuporta ng bise presidente, malinaw umanong may kamay ang mga grupong nais pahinain ang impluwensya ng Duterte camp bago pa sumapit ang susunod na halalan.

Sa kabilang banda, sinasabi naman ng mga kakampi ng administrasyon, na bahagi lamang ito ng demokratikong proseso at hindi dapat katakutan kung walang nilabag na batas. Ngunit sa mata ng karaniwang mamamayan, mahirap nang paghiwalayin kung alin ang tunay na paghahanap ng pananagutan at alin ang simpleng laro ng pulitika.

Habang nag-aaway ang mga nasa kapangyarihan, ang ordinaryong Pilipino ang siyang naiipit sa gitna. Patuloy ang pagtaas ng presyo ng pangunahing bilihin, mabigat pa rin ang gastusin sa araw-araw, at marami pa ring pamilya ang hirap makaahon sa kahirapan. Ngunit tila natatabunan ang mga ito ng walang katapusang usaping pulitikal.

Masakit isipin na sa halip na pagkakaisa ang ipamamana ng administrasyon, tila bangayan at hidwaan pa ang mas tumatatak sa isipan ng publiko. Ang pangarap noon na isang gobyernong sama-samang kikilos para sa bayan ay napapalitan ng duda, intriga, at girian sa loob mismo ng mga dating magkakaalyado.

Marami tuloy ang nagtatanong kung sino ba talaga ang nakikinabang sa mga kaguluhang ito. Habang abala ang mga politiko sa kanilang estratehiya para sa kapangyarihan, ang taumbayan naman ay patuloy na naghihintay ng konkretong aksyon para sa kanilang kabuhayan.

Hindi maikakaila na malaki ang epekto ng pulitika sa direksyon ng bansa. Kapag mas inuuna ang personal na interes at pagpapalakas ng impluwensiya, nawawala ang tunay na diwa ng paglilingkod sa publiko. At kapag ang gobyerno mismo ang nalulunod sa bangayan, lalong bumababa ang tiwala ng mamamayan sa sistema.

Sa nalalapit na mga taon bago matapos ang termino ni Pangulong Marcos, isang malaking hamon ang muling maibalik ang pokus sa tunay na pangangailangan ng bayan. Hindi sapat ang magagandang salita kung ang nakikita ng publiko ay puro bangayan at pamumulitika.

Sa huli, ang kasaysayan ang huhusga sa administrasyong ito. Ngunit kung magpapatuloy ang umiiral na klima ng pulitika at hidwaan, maaaring maalala ang kasalukuyang pamahalaan bilang administrasyong nagsimula sa pamumulitika at nagtapos din sa pamumulitika, habang ang taumbayan ay nanatiling naghihintay ng tunay na pagbabago.

Imbes na pagtuunan ng pansin ng kasalukuyang administrasyon ang direktang may kinalaman sa sikmura ng mga Pilipino ay tila pulitika ang kanilang pinagkakaabalahan.

Wala rin maipakikitang matibay na proyektong nagawa ang BBM admin na maituturing na legasiya sa panahon ng panunungkulan niya at masasabing mapakikinabangan ng mga Pilipino.

Hindi na rin pinapansin ng administrasyon ang patuloy na pagtaas ng presyo ng mga bilihin na umabot ang ‘inflation’ na sa 7.2 at ‘as of May 11, 2026, ang US dollar sa Philippine peso exchange rate ay nasa P60.45 hanggang P60.69 sa $1.

oOo

Para sa suhestiyon at reaksyon mag-email sa operarioj45@gmail.com.